Privacy

You think our logo above is scary, just do the thinking of what will happen if you violate our privacy and policies.

In the serious, please see our privacy statement below.

This Internet website is the property of Pudinvaag, Inc.

TRADEMARK AND COPYRIGHT INFORMATION: All material on this website, including, but not limited to, text, data, graphics, logos, button icons, images, audio clips, video clips, links, digital downloads, data compilations is owned, controlled by, or licensed to Pudinvaag, Inc. and is protected by copyright, trademark, and other intellectual property rights. Material on this website is made available solely for your personal, non-commercial use and may not be copied, reproduced, republished, modified, uploaded, posted, transmitted, or distributed in any way, including by e-mail or other electronic means, without the express prior written consent of Pudinvaag, Inc. in each instance. You may download material intentionally made available for downloading from this website for your personal, non-commercial use only. The only exception being material already copyrighted to other parties, in which is not used on this website, or any page contained, for commercial, monetary gain, or any other infraction of copyrighted material.

De verdieping op het departement van Volksgezondheid, Welzijn en Sport waar minister Els Borst-Eilers (69) zetelt, líjkt op een chique ziekenhuis. Het licht is helder, de muren zijn no-nonsense wit, vertrouwd rammelt door de gangen het ijzeren karretje met koffie en thee. Stemmen worden gedempt rond de kamer van de frêle vrouw die zich volgens voormalig D66-leider Hans van Mierlo staande kan houden door, alleen haar wenkbrauwen op te trekken''.

Dat gaat als volgt. Ze trekt eerst haar mondhoeken een beetje naar beneden en dan gaan die wenkbrauwen simultaan omhoog. Eén korte blik geeft ze je onderwijl, te kort om echt misprijzend te worden. Prompt slaat ze de ogen weer neer en dan wacht ze het effect af. Bijvoorbeeld als het over het christelijke volksdeel gaat dat een dag eerder met ruim tienduizend man rond het Binnenhof demonstreerde. Tégen de Wet toetsing levensbeëindiging op verzoek en hulp bij zelfdoding, zoals de eerste euthanasiewet ter wereld, waarmee de Eerste Kamer dinsdag met 46 tegen 28 stemmen instemde, eigenlijk heet. ,,Daar ben ik ieder contact helaas mee kwijt, met mensen die zo denken.'' Háár partij D66 glorieerde. Zo zal ze het niet letterlijk zeggen, maar ze somt in terzijdes wel het nodige op.

Artsen die euthanasie verrichten of hulp bij zelfdoding geven, melden dat vijf jaar geleden in hooguit 40 procent van de gevallen. Cijfers over de laatste twee jaar laten zelfs een daling van het aantal meldingen zien. De zekerheid die de euthanasiewet wil bieden moet dat definitief veranderen: géén strafvervolging als een arts aan de criteria voor zorgvuldig handelen heeft voldaan. De belangrijkste zijn een ‘duurzaam verzoek' om levensbeëindiging door een patiënt, die ‘ondraaglijk' en ‘uitzichtloos' moet lijden. Net als minister Korthals van Justitie streeft Els Borst nu naar ,,honderd procent'' meldingen. ,,Ook een arts die noodgedwongen niet aan één van de criteria heeft voldaan, moet voortaan de moed hebben dat te melden.''

Zo komen we op ‘de duizend van Remmelink'. De opdracht was te bestuderen hoe vaak actieve levensbeëindiging op verzoek voorkwam, maar de commissie-Remmelink verbreedde het onderzoek naar alle beslissingen die artsen rond het levenseinde nemen. Toen kwamen de naar schatting duizend niet gemelde gevallen boven water waar mensen niet uitdrukkelijk om levensbeëindiging hadden gevraagd.'